ΟΙ ΚΟΥΤΣΟΥΠΙΕΣ ΤΗς ΟΛΥΜΠΙΑΣ

Μια από τις φωτογραφίσεις μου αφορούν σε αυτήν ακριβώς την εποχή, όπου ανθίζουν οι κουτσουπιές! Είναι πλέον τα χαρακτηριστικότερο δέντρο της περιοχής απ΄την εποχή που ερχόμουν παιδί μαζί με τον πατέρα μου, φωτογράφο κι αυτόν, για να με μυήσει κι εμένα εκτός της φωτογραφίας, στην ομορφιά και την ιστορία της Ολυμπίας.

Για καλή μου τύχη, αφού διανύουμε την περίοδο της Τελετής της Ολυμπιακής Φλόγας για τους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς «ΠΑΡΙΣΙ 2024», διακριτικά τράβηξα και μια δυό φωτογραφίες από τις πρόβες των ιερειών που με την αγαπητή μας πλέον χορογράφο Άρτεμη Ιγνατίου, προπονούνται σκληρά για την ερχόμενη Τετάρτη 17 Απριλίου όπου η Ιερή Φλόγα της Ολυμπίας θα ανάψει για άλλη μια φορά με την βοήθεια του Απόλλωνα, για να φτάσει στον προορισμό της, φωτίζοντας με το Αθάνατο Φως της Ολυμπίας όλον τον Κόσμο.

Φέτος, στην φωτογραφική μου εξόρμηση, προστέθηκε ένα νέο στοιχείο το οποίο ομολογώ, αγνοούσα τα προηγούμενα χρόνια. Το στοιχείο αυτό αφορούσε στην ανανέωση και τον εμπλουτισμό του περιβάλλοντος χώρου της Ολυμπίας με δέντρα και ιδιαίτερα με κουτσουπιές. Με λίγα λόγια, πίσω από την αύξηση του αριθμού των κουτσουπιών βρίσκεται η αγάπη και η αφορσίωση του παλαιού συμμαθητή μου, του Γιώργου Χριστόπουλου!  Πώς το ανακάλυψα; Καθώς βρισκόμουν στο Μητρώο με κατεύθυνση προς το Αρχαίο Στάδιο μέσω των Θησαυρών, έπιασα κουβέντα με έναν αρχαιοφύλακα που του άρεσε η τέχνη της φωτογραφίας και μου έλεγε πόσο και ο ίδιος εντυπωσιάζεται από την ανθοφορία των πανέμορφων αυτών δέντρων, που με το χρώμα τους δίνουν μια ξεχωριστή εμφάνιση στον Αρχαιολογικό Χώρο. Εκεί λοιπόν μου αποκάλυψε πως πίσω από τις δενδροφυτεύσεις των κουτσουπιών, βρίσκεται ο Γιώργος, ο οποίος έχει αναλάβει οικειοθελώς και από καθαρό ενδιαφέρον, την φροντίδα και την ανανέωση των όμορφων δέντρων.

Αφού ολοκλήρωσα το πρώτο μου «photo shooting», καταγράφοντας έναν αρκετά μεγάλο αριθμό προσεγμένων και μελετημένων λήψεων των δέντρων που «δένουν» πανέμορφα με τους αρχαίους κίονες, τους πεσμένους σπονδύλους και το αδιαφιλονίκητα σπουδαίο και υπέροχο τοπίο της Ολυμπίας, κατευθύνθηκα προς την έξοδο. Εκεί τυχαία συνάντησα τον παλιό μου συμμαθητή και φίλο όπου και του εξιστόρησα την πρόσφατη κουβέντα μου για τις κουτσουπιές. Ενθουσιάστηκε και αμέσως άρχισε να μου λέει για την πρωτοβουλία του να προστατεύσει κατ’ αρχάς και στην συνέχεια να αποκαταστήσει τα δέντρα που κάθε χρόνο, για δάφορους λόγους ξεραίνονταν, έπεφταν ή έσπαγαν. Άρχισε λοιπόν σιγά σιγά να ψάχνει να βρει πού έχουν φυτρώσει από μόνα τους και να δημιουργεί ένα προστατευτικό πλέγμα γύρω τους ώστε να αποκλειστεί κάθε κίνδυνος να καταστραφεί κάποια στιγμή με την αποψίλωση που γίνεται για καλλωπιστικούς λόγους κυρίως στον Αρχαιολογικό Χώρο. Μου έδειξε τουλάχιστον 15 δέντρα (κουτσουπιές, ελιές, πλατάνια, ακόμα και τριανταφυλλιές) που αυτός είτε είχε περισσώσει είτε είχε φυτέψει ο ίδιος. Όση ώρα μου μιλούσε, έβλεπες στο πρόσωπό του την χαρά που έπαιρνε από αυτό που έκανε και την σημασία που αυτός έδινε στην βελτίωση της αισθητικής του χώρου, με τα όμορφα αυτά χαρακτηριστικά δέντρα!

Ο άνθρωπος πίσω από τις κουτσουπιές της Ολυμπίας

Τον Γιώργο τον πρωτοσυνάντησα το 1982 στην Α΄ Τάξη Λυκείου Πελοπίου. Ένας άνθρωπος χαμογελαστός, πρόθυμος και πάντα φιλότιμος, συνεπής και αυθεντικός, ένας άνθρωπος που μόλις τον συναντήσεις σου εμπνέει φιλικότητα και εμπιστοσύνη. Έκτοτε τα χρόνια πέρασαν, ο καθένας μας πήρε τον δρόμο του μετά την αποφείτησή μας από το Λύκειο και ενώ συναντιόμασταν συχνά, το σημείο αναφοράς και των δύο μας είναι ήταν ο Αρχαιολογικός Χώρος της Ολυμπίας. Αυτός ως αρχαιοφύλακας και εγώ ως φωτορεπόρτερ, φωτογραφίζοντας συχνά εκδηλώσεις αλλά αυτόν καθεαυτόν τον Αρχαιολογικό Χώρο.

Τώρα πλέον ξέρω πως κάθε όμορφη εικόνα, είναι αποτέλεσμα αγάπης και αφοσίωσης ενός ή περισσοτέρων ανθρώπων! Όπως εγώ μελετούσα και έψαχνα την κατάλληλη γωνία λήψης και του προσπίπτοντος φωτός για να αναδείξω τα σχήματα ή τα χρώματα των αντικειμένων που φωτογράφιζα, έτσι και ο Γιώργος έψαχνε, αναζητούσε να βρει και να ξεχωρίσει ανάμεσα στα πράσινα κλαδάκια και χόρτα, εκείνη την λιλιπούτεια φιγούρα που ήθελε να βλαστήσει και της έδινε όση φροντίδα και προστασία αυτή χρειαζόταν για να γίνει ένα όμορφο και μοναδικό δέντρο, σε ένα εξίσου όμορφο και μοναδικό τοπίο, Αυτό της Ολυμπίας! Τον ευχαριστώ!

Πάνω απ΄ όμως θέλω να ευχαριστήσω δύο εξαιρετικούς ανθρώπους που πρόσφατα έχω γνωρίσει και εκτιμώ απεριόριστα για την στήριξη και την συνεργασία τους. Την Προϊσταμένη της Εφορίας Αρχαιοτήτων κα Ερωφίλη Κόλλια και τον Αρχαιολόγο κ. Κωνσταντίνο – Λίβωνα Αντωνόπουλο. Χάρις σε αυτούς έγινε εφικτό να κάνω αυτές τις εξαιρετικές λήψεις στον Αρχαιολογικό Χώρο της Ολυμπίας, που για μένα έχει ιδιαίτερη σημασία μιας και συνδέομαι με αυτόν μέσω της φωτογραφίας από την παιδική μου ηλικία!

---

Copyright information
2024 @ Δημήτρης Παπαϊωάννου | PPPress OLYMPIA 2024

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή κειμένων, φωτογραφιών, video, γραφικών και εικονογραφήσεων, ή μετάδοση με οποιοδήποτε οπτικοακουστικό μέσο, όλου ή μέρους των αναρτήσεων του blog και του site, χωρίς την έγγραφη άδεια του εκδότη (Νόμος 2121 / 93 άρθρο 14 παρ. 3 Περί πνευματικής ιδιοκτησίας). Οι φωτογραφίες, τα γραφικά και γενικά αρχεία που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα και συνοδεύουν τα άρθρα, την ευθύνη νόμιμης χρήσης τους (ηθικό δικαίωμα) έχει ο δημιουργός τους.